తిండి కలిగితే కండ కలదోయ్ - కండ కలవాడేను మనిషోయ్!

కోటి విద్యలు కూటి కొరకే అన్నట్లు
మనిషి ఎంత సంపాదించినా, ఏమి చేసినా ఒక కంచండు అన్నం కోసమే
కదండీ..ఎన్ని తులాల బంగారం ఉన్నా,ఎన్ని బీరువాలకి డబ్బులు ఉన్నా
టైం కి తిండి తినని వాడు దరిద్రుడే నా దృష్టి లో..
కొందరు ఉంటారు ఎంత సంపాదించినా ఏమున్నా సరైన తిండి తినలేరు పాపం.
మరి కొందరిని చూడండి తినటానికే పుట్టినట్లు రకరకాల వంటకాలు,
కాయలు,పండ్లు ఫలాలు తినేస్తుంటారు.

నేను కూడా నా జిహ్వ చాపల్యాన్ని ఎప్పుడూ ఆపుకోనులెండి.
నాకు మేకాహారం , ఆకాహారం (ఆకు కూరలు) అన్న తేడా ఏమీ లేదు.
కాయలు,కాయల మీద పొట్టు,అరిటాకులు ,అరటి పూలు ,అరటి దూట,తీట
ఏదీ తినటానికి అనర్హం కాదు నా దృష్టిలో..
ఎప్పుడూ నా నోటికి పని చెప్తూనే ఉంటాను.
నా చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళు ఎవరేమి అనుకున్నా గానీ..
ఎవరేమి అనుకుంటే నాకేంటి నా తిండే నాకు ముఖ్యం..

కొందరు నా తిండి చూసి కుళ్ళుకున్నా, కొంత మంది నా భజన ఫ్రెండ్స్ మాత్రం
మెచ్చుకుంటారు లెండి నన్ను ఆహా నా రాజా ఏమి తిండి తింటావురా నువ్వు!
ఇలాంటి తిండి తినే నువ్వు చాలా అదృష్టవంతుడివి రా అని.
ఇక్కడ బ్రహ్మానందం , శ్రీలక్ష్మి చూడండి తినటానికే పుట్టినట్లు
ఎంత హాయిగా తిండిని ఎంజాయ్ చేస్తున్నారో..

నవధాన్యం పప్పు - కాయలోపలి గింజల్లో పప్పు !

ఏంటో ఈ ఎండాకాలం ఏవేవో తినాలనిపిస్తుంది...ఏవేవో తాగాలనిపిస్తుంది.
బత్తాయిలు,ద్రాక్షాలు,పుచ్చకాయలు,పిచ్చికాయలు ... ఇంకా మార్కెట్లో దొరికే పేరు లేని కాయలు
ఇలా ఏవేవో తింటూనే ఉన్నా ... ఇంకా ఏవేవో తినాలన్నా నా కోరిక తీరటం లేదు ఏమిటో !

నేను ఇలా పేరు లేని కాయలు,వాటి లోపలి గింజలు,పప్పులు కూడా తినటం చూసి
నా శిష్యుడు ఒకడు వీటితో పాటూ "ఆ" పప్పులు కూడా తినేయ్యండి గొడవ వదిలి పోతుంది అన్నాడు..
బ్రహ్మానందాన్ని గుండు అన్నట్లుగా ..నా చీదర తిండి చూసి వాడికెంత చీదర పుట్టిందో పాపం..

ఏదోలెండి వాడి అభిమానం వాడిది. ఎంతైనా కాయ పళంగా తిన్నా కానీ,కొన్ని గింజలోపలి
పప్పులు పగలకోట్టుకుని తింటే ఆ మజాయే వేరు..
ఈ సారి ఏ కాయలు తెచ్చుకున్నా ఆ కాయ లోపలి గింజ ,గింజ లోపలి పప్పు కూడా తీరికగా
ఏ గుండ్రాయో తీసుకుని పగలగొట్టుకుని తినేయ్యండి రుచికి రుచి. పొదుపుకి పొదుపు..

నాకు నచ్చే మధురవాణి.

ఎప్పుడూ వేటకారమేనా అప్పుడప్పుడు విషయం ఉన్న పోస్టులు కూడా రాయాలబ్బా అనిపించింది అందుకే ఈ టపా .

నాకు నచ్చే గురజాడ గారి నాటకాల్లో కన్యా శుల్కం ఒకటి.

ఏ నాటకానికైనా ఇతివృత్తానికైనా ప్రాణాలు పాత్రలే. ఈ నాటకంలోని పాత్రలు సజీవంగా ప్రకాశిస్తూంటాయి. ఒక పాత్ర మరొక పాత్రతో పోటీ పడుతూంటుంది. ఇవి మన సమాజంలో మనకు కనుపించే పాత్రలే. రామప్పంతులు వంటి దగాకోరులు, స్వార్ధపరులు, గిరీశంలాంటి బడాయి కోరులూ మాటకారులు, అగ్నిహోత్రావధాన్లులాంటి ధనాశాపరులు, సంస్కర్తలకి కూడా బుద్ధి చెప్పగల మధురవాణి వంటి సమయోచిత ప్రఙ్ఞగల స్త్రీలు నేటి సమాజంలో అడుగడుగునా కన్పిస్తారు. ఇంతటి వైవిధ్యం, సహజత్వం గల పాత్రపోషణ వల్ల నాటకం సజీవంగా నిలిచింది.

గిరీశం సమాజంలోని దొంగ పెద్ద మనుషులకి ప్రతీక. మాయమాటల్తో పబ్బం గడుపుకోవడమే గాని, ఇతనికి ఒక సిద్ధాంతం, ఆశయం ఉన్నట్టు కనుపించవు. స్వప్రయోజనం కోసం ఇతరులకి కష్టాల్ని తెచ్చిపెట్టడానికి కూడా వెనుకాడడు. తాను చేసే ప్రతిపనీ అన్యాయమని తెలిసే చేస్తాడు. వేడుకొని, భయపెట్టి, నవ్వించి, ఏడిపించి, ఏడ్చి ఇతరుల్ని తన దారిలోకి తిప్పుకోగల లౌక్యుడు.

ఈ నాటకంలోని రెండవ ముఖ్య పాత్ర మధురవాణి. ఈ పాత్రలో అసాధారణత, పరిణామం, శీఘ్రప్రగతీ కన్పిస్తాయి. మొదట్లో సామాన్య వేశ్యగా కన్పించే మధురవాణి, నాటకం ముగిసేసరికి గొప్ప మనిషిగా కనబడుతుంది.
ఇది గురజాడ ఇంద్రజాలం. రామప్పంతులు తన బుగ్గ గిల్లినప్పుడు, మొగవాడికైనా ఆడదానికైనా నీతి ఉండాలి. తాకవద్దంటే చెవిని బెట్టరు గదా అని మందలించడంలోనే ఆమె మనసు అర్ధమవుతుంది.

వ్యక్తి స్వాతంత్య్రాన్ని, పట్టుదలను ఎలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితుల్లోనూ కోల్పోని గుండె నిబ్బరం గలది.
విమర్శనాఙ్ఞానం, విశ్లేషణ కలది. ఎదుటి వాళ్ళగురించి ఆలోచిస్తుంది. వాళ్ళను పొగుడుతుంది.
తృతీయాంకంలో రామప్పంతులు పైన పటారం లోన లొటారం అని పసిగడుతుంది.
ఇతర వేశ్యలు ధనం గుంజాలని చూస్తూంటే, మధురవాణి తనని ఉంచుకున్నవాడు బాగు పడాలనీ,
అదే తనకు ఎక్కువ గొప్పనీ చెబుతుంది.

ఆమె సంస్కారవతి. దురాచారాల్ని సహించదు. కన్యావేషంలో ఉన్న శిష్యుణ్ణి లుబ్ధావధానికి కట్టబెట్టి,
సుబ్బి పెళ్ళి తప్పించడంలో ఆమె వ్యూహాశక్తి మనకి తెలుస్తుంది.
కరటక శాస్త్రితో వృత్తి చేత వేశ్యని గనక చెయ్యవలసిన చోట ద్రవ్యాకర్షణ చేస్తాను గాని
"మధురవాణికి " దయాదాక్షిణ్యాలు సున్న అని తలిచారా? అనడం ప్రత్యక్షర సత్యం.

నాటకం చివర కరటక శాస్త్రిని జైలు నుంచీ, లుబ్ధావధానిని మరణ శిక్ష నుంచీ తప్పిస్తుంది.
ఆహా! ఏమి యోగ్యమైన మనిషి అని రామప్పంతులు కూడా అనకుండా ఉండలేక పోతాడు.

డబ్బు గడించి దానిపై వ్యామోహం లేకుండా ప్రేమకోసం పరితపించే పాత్ర మధురవాణి.
కాపు మనిషినై పుట్టి మొగుడి పొలంలో వంగ మొక్కలకూ, మిరప మొక్కలకూ దోహదం చేస్తే
యావజ్జీవం కాపాడే తన వాళ్లైనా ఉందురేమో అనుకోవటంలో పాత్రలో పరివర్తన కనుపిస్తుంది.
దీన్ని గురజాడ హఠాత్తుగా కాక క్రమంగా వచ్చిన మార్పుగా చిత్రించడంలో తన కళాప్రతిభ, సహజత్వం చూపించారు.

ఇవ్విధముగా నాకు నచ్చిన నాటకం కన్యాశుల్కం,నాకు నచ్చిన పాత్ర "మధురవాణి" అయింది..
అని చెప్పుటకు సంతోషిస్తూ
ప్రస్తుతానికి ఉంటాను..

అప్పటి మధురవాణి ఐటం సాంగ్ చూడండి.

నేను - నా డ్రైవరు - నా సొంత మనిషి

ఇవాళ ఒక గొప్ప మనిషి గురించి చెప్పాలనిపించింది.
మా డ్రైవర్ రహీం భాయ్ చాలా మంచి మనషి మా కారు కొన్న దగ్గర నుండి అమ్మే దాక
( అదే లెండి మా డ్రైవర్ చేసిన "మంచి పనులకి" అమ్మాల్సి వచ్చింది పాపం చెడ్డ పనులు
అంటే ఫీల్ అవుతాడు కదా మళ్ళీ తెలిస్తే )

మా టవేరాకి డ్రైవర్ కావాలని వెతుకుతుంటే ఎవరో చెప్తే తెలిసింది మా రహీం భాయ్ గురించి
ఇక అప్పటి నుండి మా కార్ కి డ్రైవరు, యజమాని అన్నీ మా రహీం భాయ్.
మా ఇంట్లో వాళ్ళందరం అతన్ని సొంత ఇంటి మనిషిలా చూసుకునే వాళ్ళం..

నేను ఐతే భయ్యా అని నోరారా పిలిచేవాడిని.మా అమ్మ కొడుకా అనేది..
"అతి" అదే అత్యంత ప్రేమతో..ఇంకా రహీం భయ్యా నా కంటే ఎక్కువగా
కార్ గురించి శ్రద్ధ తీసుకునేవాడు. కారు తీసుకెళ్ళి వాళ్ళింటి దగ్గరే పెట్టుకునే వాడు..
అయినా మనమేమి అనకూడదు కదా డ్రైవర్ అయినంత మాత్రాన అతను మనిషి కాదా???

ఇలా మా టవేరా జీవిత ప్రయాణం సాగుతుండగా మేము ఎక్కడికైనా వెళ్ళినప్పుడు
రహీం భాయ్ కార్ లో సినిమా పెట్టేవాడు
డ్రైవింగ్ లో ఎందుకన్నా అని నేనంటే "నీకు తెలియదులే తమ్ముడూ అమ్మ వాళ్ళు చూస్తారు
సరదాగా" అనే వాడు అత్యంత ఆప్యాయంగా .అన్నయ్యే కదా అని ఊరకున్నాను.

ఇంకా సినిమా అయిపోయేంత వరకు నేను రోడ్డు వైపు, రహీం అన్నయ్య స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ
వుండేవాళ్ళం.. మరి ఎదురుగా ఎయ్యన్న బండ్లు వస్తే ఆన్నని హెచ్చరిచాలి కదా మరి.
డ్రైవర్ కూడా మనలాంటి మనిషే కదా సినిమా చూడాలనిపిస్తుంది పాపం!
అన్నయ్య కదా ఏమీ అనకూడదు తప్పు !!

ఒకో రోజు నాకు నిద్ర వస్తుంది తమ్ముడూ నువ్వు కారు నడుపు అనే వాడు
సరే డ్రవర్లు కూడా మనలాంటి మనుషులే కదా వాళ్లకి మాత్రం నిద్ర రాదా అయినా
అన్నయ్యే కదా అని సరిపెట్టుకున్నాను..

అయినా డ్రైవర్ ని సొంత మనిషిలా చూసుకోవటం లో ఒక కిటుకు వుంది లెండి
ఈ డ్రైవర్ లు,పని మనషులు అమాయకులు పాపం.. కాస్త బాగా పలకరించి మనసులో
వాళ్ళంటే ఎంత హీన భావం ఉన్నా,,పై పై ప్రేమ ఒలకబోస్తే చాలు పది మంది చేసే పని ఒక్కరే చేస్తారు..
మనల్ని ఎన్నాళ్ళైనా వదిలి పోరు..
అలా కాకుండా వాళ్ళని హీనంగా చూస్తే నువ్వు కాకపొతే ఇంకొకడు అని పొతే ఆ పనులన్నీ
చేసుకోలేక చచ్చి వూర్కుంటాము అందుకే పని వాళ్ళని మన వాళ్ళలాగా చూసుకోవాలి.
వాళ్ళంటే చాలా అభిమానం ఉన్నట్లు నటించాలి..

మా కారు మా సొంతానికి ప్లస్ ట్రావెల్స్ కి బాగా ఉపయోగిస్తూ, జోరు మీదున్న రహీం భయ్యా
మమ్మల్నే కాదు... మా కార్ ని కూడా సొంత దానిలా ఫీల్ అయ్యేవాడు. మేమే చెప్పాము కదా మరి
నువ్వు మా సొంత మనిషివి అని అదన్న మాట సంగతి.
అర్ధరాత్రి కిరాయిలు తిప్పుకునే వాడు. కారును సంవత్సరానికే పాత డొక్కు చేసి షెడ్డులో పడేసాడు
మా భయ్యా ..

ఈ దెబ్బతో నా లోని సొంత మనిషి మాయమయ్యి కార్ ఓనర్ బయటపడ్డాడు..
రహీం భయ్యా ఏందయ్యా కారును ఇట్టా చేసావు నమ్మి నీకప్పగిస్తే అని ఒక్క మాట
అన్నా అంతే రహీం భయ్యా మనసు గాయపదిందట పాపం..

అప్పటికి ఊరకున్న భయ్యా ట్రావెల్స్ కి బుక్ చేసుకున్న వాళ్ళని ఎక్కించుకుని పోతా.. పోతా బండిని
ఒక్క జంప్ ఇచ్చి దూకించి ప్రయాణీకుల్ని బొర్లిగింతలు పెట్టించి యాక్సిడెంట్ చేసి తను మాత్రం
చాకచక్యంగా దూకేసాడు .. నా అదృష్టం బాగుంది ఎవరికీ ఏమీ కాలేదు పాపం.
అది అన్నయ్య చాకచక్యం అని తర్వాత తెలిసింది.

కారు దగ్గరికి వెళ్లి చూసిన నా దగ్గరికి వచ్చిన రహీం భయ్యా నీకు నా కంటే కారు ఎక్కువ కాదని
తెలుసు తమ్ముడూ అందుకే దూకేసా.. నీ సంగతి నాకు తెలుసు తమ్ముడూ నాకేమీ కానందుకు
నీకు చాలా సంతోషమని అంటూ నన్ను బిగికౌగిలి లో బంధించి ఒకటే ఏడుపు..
ఇది చూసిన ఆ చుట్టుపక్కల జనం ఆహా ఎంత మహానుభావుడు కారుకి అంత యాక్సిడెంట్ అయినా
డ్రైవర్ ని ఏమీ అనకుండా కౌగలించుకుని ఓదారుస్తున్నాడు ఎవరికీ ఉంటుంది ఇంత గొప్ప
మనసు,హృదయం ఈయనకి తప్ప అని ఒకటే పొగడ్తలు...

నాకు తెలుసు మా డ్రైవర్ భయ్యా నేను తిట్టిన దానికి నా మీద పగ తీర్చుకున్నాడని.
కానీ ఏమి చేస్తాం చెప్పండి కారు పొతే పోయింది లోకం దృష్టిలో ఇప్పుడు నేనెంత గొప్ప వాడిగా
పేరు వచ్చింది... ఆ పేరు,ప్రతిష్టల ముందు నా కారెంత??? అందుకే దాన్ని పాత ఇనప సామానుకి
అమ్మేసి అన్నీ మూసుకుని ఇంటికి పోయాను..

అదీ నా సొంత మనిషి నా డ్రైవర్ రహీం భయ్యా కదః..
అలా ఏదో అన్నయ్యే కదా అని ఊరకుంటే చాలా ఎక్కువ చేసేసాడు మా రహీమాన్ భయ్యా..
అప్పటి నుండి ఒక సంగతి మాత్రం తెలుసుకున్నాను అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ అని..

ఇచ్చట బ్లాగు ట్యూషన్లు చెప్పబడును ... ఫ్రీగా

ఈ మధ్య బ్లాగుల్లో ఏమి రాసినా ఎవరికీ నచ్చటం లేదు
బ్లాగుల్లో వార్తల్లో విషయాల గురించి రాయ కూడదుట ..
టీవీలో వచ్చే విషయాల గురించి చర్చించకూడదుట.
పాటలు పెడితే కాపీ ... పేస్ట్ అంటారుట..
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు చెప్తే సొంత విషయాలు అంటారుట...
కవితలు రాస్తే సొంతమా కాదా అంటారుట..
ఇంక బ్లాగుల్లో ఏమి రాయాలి??? ఎలా రాయాలి అని ఒకటే టెన్షన్గా ఉందా???

చాక్లెట్ ఖానే మే టెన్షన్ హై // దూద్ పీనే మే టెన్షన్ హై // ఆఖిర్ బ్లాగ్ పోస్ట్ రఖనే మే భీ టెన్షన్ హై //
అని టెన్షన్ పడే అందరికోసమే ఈ ట్యూషన్..


1. మీ బ్లాగ్ పేరు ఎంత వెటకారంగా ఉంటె అంత మంచిది ఉదాహరణకి పిచ్చిలేక, పొలికేక , కందిపప్పు,
వడపప్పు,పానకం, దవనం ఇలాగన్నమాట.

2. బ్లాగుల్లో ఎప్పుడూ ఎవరినో ఒకరిని విమర్శిస్తూ లేని పాత్రలను స్నేహితులుగా,మన కొలీగ్స్ గా
పరిచయం చేస్తూ ... పాత్రలను సృష్టించి వాళ్ళతో వింత వింత పనులు చేయించి,చెత్త మాటలు మాట్లాడించి
(ఇంతకీ అవన్నీ మన మనసులో పైత్యమే ) వాటిని బ్లాగర్లందరికీ చెప్పాలి.

3.ఎప్పుడూ మనం చెప్పాలనుకున్నది స్ట్రైట్ గా చెప్పకూడదు ఎంత వ్యంగ్యంగా మాట్లాడితే అంత ఫాలోయింగు మరి.

4. నారాయణా అన్నా బూతులాగా వినిపించాలి..అప్పుడే అందరికీ నచ్చిన పాత సినిమాల్లో కూడా
తప్పులు,లోపాలు వెతికేసి వాటి గురించి వ్యంగ్య విశ్లేషనలను చేయగలము.
రేపు లో కూడా రేప్ ని చూడగలగాలి.

5. వీలైనంత ఎక్కువగా మన గొప్పలు తరచుగా చెప్పుకుంటూ వుండాలి. ఉదాహరణకి నేను ఆఫీసుకి
కారులోనే వెళ్తాను అని చెప్పాలి నిజానికి బస్సులో వెళ్ళినా... ఎప్పుడైనా నోరు జారి ఈ రోజు బస్సులో అని
చెప్పినా సరదాగా అలా బస్సు లో వెళ్ళాలనిపించింది ఇవాళ అని కవర్ చేయాలి.

6. బ్లాగుల్లో రోజూ తిరుగుతూనే ఉండి కూడా చాలా బిజీగా ఉన్నట్లు,అందుకే వారానికి ఒక
పోస్ట్ పెడుతున్నట్లు,ఆ పోస్ట్ కోసం బ్లాగు జానాభా మొత్తం వెయిట్ చేస్తున్నట్లు మనకు మనం
ఊహించుకోవాలి.

ఇవీ ప్రస్తుతం ట్యూషన్ లో సంగతులు మిగతావి తర్వాత నేర్చుకుందాము..

ముక్తాయింపు:

అందరూ పల్లకీ ఎక్కేవాల్లె ఐతే మోసేవాడేవాడు అన్నాడంట వెనకటికి ఒకడు..
అలాగే అందరూ కవులు కవయిత్రులే ఐతే ఇంక బ్లాగుల్లో వేరే విషయాలు ఏముంటాయి??
మనమేనన్నా నన్నయ,పోతన,తిక్కన్నలము,కవయిత్రి మొల్లలము కాము కదా బ్లాగుల్లో కవిత్వాలు,
మాహాభారతాలు మాత్రమే రాసుకుంటూ కూర్చోవటానికి.....

అందరికీ జర్నలిస్ట్ ఫ్రెండ్ లు ఉండరు కదా వాళ్ళ గురించి గొప్పగా పేపర్లో వేయిన్చుకోవటానికి..

ఒకామె బాగా రాస్తుందని పదిమంది మెచ్చుకోగానే ఇంకొకళ్ళు కూడా అలాగే రాయటం మొదలు పెడితే
చివరికి అన్ని బ్లాగులూ ఒకేలా తయారయ్యి చూడలేక చచ్చే చావొస్తుంది జాగ్రత్త.

ఎవడి ఇష్టం వచ్చినట్టు వాడిని రాయనివ్వండి ... ఎవడి పని వాడు చూసుకోండి ...